Finantza-etorkizunak 

Etorkizunaren definizioa honako hau izan daiteke: bi alderdiren arteko hitzarmen edo akordio loteslea, finantza-aktibo fisiko bat prezio jakin batean eta aurretik finkatutako etorkizuneko data jakin batean trukatzea helburu duena. Finantza-etorkizun guztien funtzionamendua ondasun fisikoen etorkizunaren antzekoa izaten da funtsean. Baina beste horietan ez bezala, kontratuaren oinarrizko aktiboa ez da ondasun fisikoa, interes finkoko tresna edo bi dibisaren arteko truke-tasa baizik.

Lehengaien prezioen, interes-tasen, truke-tasen... neurriz kanpoko hegazkortasunari eta Fras, Swaps, Opzioak izenekoei eta aurreko aldagaien fluktuazio-arriskua kudeatzeko gainerako tresnei erantzuteko sortu ziren.

Ekonomia-jardueren hazkundeak eperako merkatuak sustatu zituen neurri handi batean. Merkatu horiek gero eta finantzaketa bolumen handiagoak behar zituztenez, parte-hartzaileen arriskuak ere etengabe handitu ziren prezioen fluktuazioen ondorioz. Horregatik, arrisku-prima delakoa ordaintzeko eskatzen hasi ziren parte-hartzaileak. Arrisku-primaren eraginez, kostuek gora egin zuten, eta azkenean jasanezinak ziren jarduleentzat. Beraz, arazo hori konpontzeko sortu zituzten etorkizunetako merkatuak.

Finantza-etorkizunak abenduaren 20ko 1814/1991 Errege Dekretuan daude finkatuta, Espainiako etorkizunetako merkatu ofizialak eta aukerak arautzen baititu.

Motak

Gaur egun, ia edozein alderditan kontratatzen dira etorkizunak. Izan ere, prezioen hegazkortasuna negoziatzen da, eta gaur egun ia produktu guztien prezioak dira hegazkorrak.

Bi eratako kontratuak bereizi daitezke, zer aktibotan oinarritzen diren kontuan hartuta:

• Aktibo fisikoetan oinarritutako etorkizunak:(Commodities futures)

  Etorkizunetako kontratuen aktibo fisiko edo errealen iturburuak bi multzo handi hauek dira:

  • nekazaritza-produktuak
  • metal nagusiak.

  Gaur egun mundu osoan hedatu dira, eta commodities erako etorkizunei buruzko negoziazioetan oinarritutako kontratuei eta produktu bakoitzaren kalitateei lotutako estandarrak finkatuta daude jadanik merkatu nagusietan.

• Finantza-tresnetan oinarritutako etorkizunak (financial futures)

Finantza-etorkizunak 70eko hamarkadan hasi ziren negoziatzen, honako aktibo hauetan oinarrituta (sortu ahala):

• Dibisak
• Interes-tasak (zor-tresnak eta banku arteko gordailuak)
• Burtsa-indizeak

Abantailak

• Eskurako prezioek mugaeguna iritsi aurretik izan dezaketen fluktuazio-arriskua estaltzeko erabiltzen da etorkizunetako merkatua.
• Etorkizunetako kontratuen hasierako kostuak beste tresna baliokideetakoak baino merkeagoak dira: fidantza edo marjina besterik ez da ordaintzen azpiko aktibo askoz ere handiagoaren gain (palanka-efektua).
• Burtsa antolatu eta kontratu-ezaugarri estandarrak finkatuz, parte-hartzaileek likidezia lortzen dute, eta mugaeguna iritsi aurretik kokapenak ixteko aukera.
• Konpentsazio Ganberak kontratuak kitatzeko aukera bermatzen du uneoro. Aldeek ez dute kaudimengabezia-arriskurik hartzen beren gain.

Desabantailak

• Eperako kontratuetan bezala, arrisku bat dago: litekeena da merkatuari buruz dugun ikuspegia zuzena ez izatea, batik bat espekulazio-estrategiei dagokienez.
• Etorkizunetako kontratuak estaldura-tresnatzat erabiltzen baditugu, prezioen etorkizunetako mugimenduen etekin potentzialak bertan behera utziko ditugu.
• Etorkizunetako kontratuak ezin dira egin tresna guztientzat eta salgai guztientzat.
• Kontratuaren ezaugarri guztiak estandarrak direnez, litekeena da eskurako kokapen batzuk estali gabe geratzea.

Informazio gehiago

Espainiako Aurrezki Kutxen Konfederazioa - EAKK

Alcalá, 27

28014 Madrid

Tel: 91 596 50 00